Skip Navigation Links
Home
TV
Αρθρα
Κ. Διαθηκη
«Αλήθεια, αλήθεια σου λέω, αν κάποιος δε γεννηθεί από νερό και Πνεύμα, δε δύναται να εισέλθει στη βασιλεία του Θεού.» Κατα Ιωάννη John 3:5 ΄
ΠΑΡΑΚΑΛΩ "LIKE" / "SHARE" !


Skip Navigation Links
Stasinos.orgHome
GREEK TV TV
Καινη Διαθήκη
Χριστιανικά
About
 
@@@


Μορφές Εγωισμού.
Δεν μπορείτε να περιμένετε να έχετε μια βαθιά σχέση με ένα ρηχό άτομο...


Mορφές εγωισμού (ρηχό άτομο), είναι:

1. Kενοδοξία: Μάταιη και κούφια ιδέα για τον εαυτό μας.

2. Αλαζονεία: Καυχησιολογία. Κομπορρημοσύνη.

3. Φιλαυτία: Νοσηρή, παθολογική αγάπη του εαυτού μας.

4. Ματαιοδοξία: Μετριοφροσύνη. Υπερηφάνεια για μάταια και ασήμαντα πράγματα.

5. Δοξομανία: Έντονο πάθος για δόξα και φήμη.

6. Περιαυτολογία: Αδιάκοπη κουβέντα γύρω από τον εαυτό μας, τις επιτυχίες και τα κατορθώματά μας (που συχνά είναι φανταστικά)

7. Υπερηφάνεια: H μεγάλη και συχνά ψεύτικη ιδέα, πως είμαστε ανώτεροι από τους άλλους.

8. Φιλοπρωτεία: Φιλαρχία. Η αγάπη της αρχομανίας, του προβαδίσματος και της πρωτοκαθεδρίας.

9. Φαρισαισμός: Προσποίηση της αγιότητας και της αρετής, ενώ υποκρύπτεται αχρειότητα και αμαρτωλότητα.

10. Ταπεινοσχημία: Ταπεινολογία. Λόγοι ταπεινοί που κρύβουν αλαζονεία και υπερηφάνεια.

11. Οίηση: Έπαρση.Άκρατος και δίχως όρια εγωισμός Ο πιο ψηλός βαθμός του εγωισμικού θερμομέτρου.

12. Φιλαρέσκεια: Επιθυμία για επίδειξη και προβολή. Πάθος να αρέσει στους άλλους, ιδιαίτερα με τους ρυθμούς της μόδας.
ΕΓΩΙΣΜΟΣ



Ο εγωισμός δίχως άλλο, είναι ο πιο τρομερός εχθρός της πνευματικής ζωής. Τρομακτικές οι παρενέργειες του εγωισμού. Νοσηρές καταστάσεις, που επηρεάζουν ολόκληρη την εσωτερική ζωή του ανθρώπου.



Η διάγνωση της αρρώστειας του εγωισμού, σύμφωνα με το βιβλίο του ΜΙΧΑΗΛ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ Νηπτική Θεωρία και Πράξις, πολύ θα βοηθήσει στη θεραπεία και τη χρήση των ανάλογων φαρμάκων. Η διάγνωση και επίγνωση της αρρώστειας, είναι η μισή θεραπεία.




Mορφές εγωισμού, είναι:

1. Kενοδοξία: Μάταιη και κούφια ιδέα για τον εαυτό μας.



2. Αλαζονεία: Καυχησιολογία. Κομπορρημοσύνη.

3. Φιλαυτία: Νοσηρή, παθολογική αγάπη του εαυτού μας.

4. Ματαιοδοξία: Μετριοφροσύνη. Υπερηφάνεια για μάταια και ασήμαντα πράγματα.

5. Δοξομανία: Έντονο πάθος για δόξα και φήμη.

6. Περιαυτολογία: Αδιάκοπη κουβέντα γύρω από τον εαυτό μας, τις επιτυχίες και τα κατορθώματά μας (που συχνά είναι φανταστικά)

7. Υπερηφάνεια: H μεγάλη και συχνά ψεύτικη ιδέα, πως είμαστε ανώτεροι από τους άλλους.

8. Φιλοπρωτεία: Φιλαρχία. Η αγάπη της αρχομανίας, του προβαδίσματος και της πρωτοκαθεδρίας.

9. Φαρισαισμός: Προσποίηση της αγιότητας και της αρετής, ενώ υποκρύπτεται αχρειότητα και αμαρτωλότητα.

10. Ταπεινοσχημία: Ταπεινολογία. Λόγοι ταπεινοί που κρύβουν αλαζονεία και υπερηφάνεια.

11. Οίηση: Έπαρση.Άκρατος και δίχως όρια εγωισμός Ο πιο ψηλός βαθμός του εγωισμικού θερμομέτρου.

12. Φιλαρέσκεια: Επιθυμία για επίδειξη και προβολή. Πάθος να αρέσει στους άλλους, ιδιαίτερα με τους ρυθμούς της μόδας.
Ο εγωισμός είναι σαν ένας διπλός φακός. Μεγαλώνει τον εαυτό μας και μικραίνει εξουθενωτικά τους άλλους.



Οι πρώτοι άμθρωποι πόθησαν την ισοθεϊα και έχασαν τα πάντα.

του Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου

Όποιος έχει θυσία και πίστη στον Θεό, δεν υπολογίζει τον εαυτό του. Ο άνθρωπος, όταν δεν καλλιεργήση το πνεύμα της θυσίας, σκέφτεται μόνον τον εαυτό του και θέλει όλοι να θυσιάζωνται γι' αυτόν. Αλλά όποιος σκέφτεται μόνο τον εαυτό του, αυτός απομονώνεται και από τους ανθρώπους, απομονώνεται και από τον Θεό - διπλή απομόνωση-, οπότε δεν δέχεται την Θεία Χάρη.

Αυτός είναι άχρηστος άνθρωπος. Και να δήτε, αυτόν που σκέφτεται συνέχεια τον εαυτό του, τις δυσκολίες του κ.λπ., και ανθρωπίνως κανείς δεν θα του συμπαρασταθή σε μια ανάγκη. Καλά, θεϊκή συμπαράσταση δεν θα έχη, αλλά δε θα έχη και ανθρώπινη. Μετά θα προσπαθή από εδώ-από εκεί να βοηθηθή.

Θα βασανίζεται δηλαδή, για να βοηθηθή από ανθρώπους, αλλά βοήθεια δεν θα βρίσκη. Αντίθετα, όποιος δεν σκέφτεται τον εαυτό του, αλλά σκέφτεται συνέχεια τους άλλους, με την καλή έννοια, αυτόν τον σκέφτεται συνέχεια ο Θεός, και μετά τον σκέφτονται και οι άλλοι. Όσο ξεχνάει τον εαυτό του, τόσο τον θυμάται ο Θεός.

Να, μια ψυχή φιλότιμη μέσα σε ένα Κοινόβιο θυσιάζεται, δίνεται κ.λπ. Αυτό, νομίζετε, δεν έχει πέσει στην αντίληψη των άλλων; Μπορεί να μην την σκεφθούν οι άλλοι αυτήν την ψυχή που δίνεται ολόκληρη και δεν σκέφτεται τον εαυτό της; Μπορεί να μην την σκεφθή ο Θεός; Μεγάλη υπόθεση! Εδώ βλέπει κανείς την ευλογία του Θεού, πώς εργάζεται ο Θεός.



Στις δυσκολίες δίνει εξετάσεις ο άνθρωπος. Εκεί φαίνεται αν έχη πραγματική αγάπη, θυσία. Και όταν λέμε ότι ένας έχει θυσία, εννοούμε ότι την ώρα του κινδύνου δεν υπολογίζει τον εαυτό του και σκέφτεται τους άλλους. Βλέπεις, και η παροιμία λέει «ο καλός φίλος στην ανάγκη φαίνεται». Θεός φυλάξοι, αν λ.χ. τώρα έπεφταν βόμβες, θα φαινόταν ποιος σκέφτεται τον άλλον και ποιος σκέφτεται τον εαυτό του.

Όποιος όμως έχει μάθει να σκέφτεται μόνο τον εαυτό του, σε μια δυσκολία πάλι τον εαυτό του θα σκέφτεται, και ο Θεός δεν θα τον σκέφτεται αυτόν τον άνθρωπο. Όταν από τώρα δεν σκέφτεται κανείς τον εαυτό του αλλά σκέφτεται τους άλλους, και στον κίνδυνο τους άλλους θα σκεφθή. Τότε ξεκαθαρίζουν ποιοί έχουν πραγματικά θυσία και ποιοι είναι φίλαυτοι.


Αν δεν αρχίση κανείς να κάνη από τώρα καμιά θυσία, να θυσιάση καμιά επιθυμία, έναν εγωισμό, πως θα φθάση να θυσιάση την ζωή του σε μια δύσκολη στιγμή; Αν τώρα σκέφτεται τον κόπο και κοιτάη να μην κοπιάση λίγο παραπάνω από έναν άλλο σε μια δουλειά, πώς θα φθάση στην κατάσταση να τρέχη να σκοτωθή αυτός, για να μη σκοτωθή ο άλλος;

Αν τώρα για μικρά πράγματα σκέφτεται τον εαυτό του, τότε που θα κινδυνεύη η ζωή του, πως θα σκεφθή τον άλλον; Τότε θα είναι πιο δύσκολα. Αν έρθουν δύσκολα χρόνια και έχη λ.χ. ο διπλανός του πυρετό και τον δη να πέση στον δρόμο, θα τον αφήση και θα φύγη. Θα πη: «Να πάω να ξαπλώσω, μην πέσω κι εγώ».



Στον πόλεμο παλεύει η ζωή η δική σου με την ζωή του άλλου. Λεβεντιά είναι να τρέχη ο ένας να γλυτώση τον άλλον. Όταν δεν υπάρχη θυσία, ο καθένας πάει να γλυτώση τον εαυτό του. Και είναι παρατηρημένο.

Όποιος πάει στον πόλεμο να ξεφύγη, τον βρίσκει εκεί η οβίδα. Πάει δήθεν να γλυτώση και σπάζει τα μούτρα του. Γι' αυτό να μην κοιτάζη κανείς να ξεφύγη, και ιδίως όταν αυτό είναι εις βάρος των άλλων. Θυμάμαι ένα περιστατικό από τον Αλβανικό πόλεμο. Ένας στρατιώτης είχε μια πλάκα, για να προστατεύη το κεφάλι του. Εν τω μεταξύ χρειάσθηκε να πάη λίγο πιο πέρα και την ακούμπησε κάτω. Πάει αμέσως ο διπλανός του και τον παίρνει.

Σου λέει: «Ευκαιρία είναι, θα την πάρω εγώ τώρα». Την ίδια στιγμή, τακ, πετάει ο όλμος επάνω του, τον διέλυσε. Αυτός έβλεπε τα πυρά που έπεφταν και πήρε την πλάκα, για να γλυτώση.

Δεν υπολόγισε τον άλλον που θα γύριζε πάλι. Σκέφθηκε μόνον τον εαυτόν του και δικαιολόγησε κάπως και την πράξη του. «Αφού πήγε λίγο πιο πέρα ο άλλος, μπορώ να την πάρω την πλάκα».

Ναι, έφυγε, αλλά η πλάκα ήταν δική του. Ένας άλλος, όσο συνεχιζόταν ο πόλεμος, προσπαθούσε να γλυτώση. Κανέναν δεν υπολόγιζε.

Οι άλλοι βοηθούσαν, αυτός καθόταν στο σπίτι του. Κοίταζε μέχρι την τελευταία ώρα που δυσκόλεψαν τα πράγματα να ξεφύγη.

Αργότερα, όταν είχαν έρθει οι Άγγλοι, πήγε στο στρατόπεδο, παρουσιάσθηκε στον Ζέρβα και, επειδή είχε και αμερικάνικη υπηκοότητα, βρήκε ευκαιρία και έφυγε για την Αμερική. Μόλις όμως έφθασε εκεί, πέθανε! Η γυναίκα του η καημένη έλεγε: «Πήγε να ξεφύγη από τον Θεό!». Αυτός πέθανε, ενώ άλλοι που πήγαν και στον πόλεμο έζησαν. .

Αγάπη και εγωισμός: Δύο αιώνιοι αντίπαλοι

ΑΡΚΕΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ έγιναν με καλές προθέσεις. Ή θα ρίξεις τον εγωισμό ή θα ρίξεις την αγάπη. Όσο αυξάνει ο εγωισμός , τόσο μπλοκάρει η αγάπη. Όσο μικραίνει ο εγωισμός, τόσο αυξάνουν οι προϋποθέσεις να ανθήσει και να αναπτυχθεί η αγάπη. Έχουμε καλές προθέσεις, ζήλο για ιεραποστολή, διάθεση για προσφορά∙ έχουμε υψώσει όμως και το ντουβάρι του εγωισμού , που συχνά αναχαιτίζει το δρόμο προς την αγάπη. Μπαίνει ανάμεσα στους καλοπροαίρετους και σπάει την αρμονία των σχέσεων.

Στην παραβολή του Καλού Σαμαρείτη τελείται μια πάλη μεταξύ του εγωισμού και της αγάπης. Ο ιερέας και ο Λευίτης προσπερνούν τον πληγωμένο άνθρωπο, διότι φοβούνται μήπως πάνε καθυστερημένα στη δουλειά τους και τους «κράξει» το αφεντικό. Προτάσσουν τον εγωισμό και όχι την αγάπη. Αν έκαναν περίπατο στο δρόμο, οπωσδήποτε θα ασχολούνταν με τον πληγωμένο από τους ληστές οδοιπόρο. Ο Σαμαρείτης όμως, που φαίνεται πως η ζωή του τον είχε τσαλακώσει αρκετά, δεν σκέφτηκε το ίδιο.

Σκύβει στον πληγωμένο και εικάζω πως έκανε περίπου τους εξής λογισμούς: «Είμαι που είμαι ξεφτιλισμένος στη ζωή μου, μια ξεφτίλα από το αφεντικό ας φάω. Δεν βαριέσαι. Δεν χάλασε ο κόσμος. Το εγώ μου θα κοιτάξω τώρα, να μην τσαλακωθεί, ή τον συνάνθρωπό μου που είναι μισοπεθαμένος», και έτσι προτάσσει την αγάπη και όχι τον εγωισμό. Κάθε φορά που ξεκινάμε να εκδηλώσουμε την αγάπη, θα πρέπει να γνωρίζουμε πως δίχως την ταπείνωση η αγάπη μας δε θα έχει διάρκεια. Γρήγορα θα τρακάρει πάνω στον εγωισμό μας . Μη γένοιτο.

Απ’ το Ευαγγέλιο βγαίνει το εξής συμπέρασμα: Ο Χριστός θα μπορούσε να μας πει: «Παιδιά μου, κρατήστε την αγάπη σας για το σόι σας, τους φίλους σας, τους αδελφούς σας, όμως τη θεϊκή αγάπη θα την εκδηλώνετε μόνο σε ανθρώπους από τους οποίους δεν προσδοκάτε τίποτα», δηλαδή σε αρρώστους, ξένους, φυλακισμένους, πεινασμένους.

Αυτοί οι δεύτεροι θα μας βάλουν στον Παράδεισο. Είναι οι μεγάλοι ευεργέτες μας. Με τους άλλους λειτουργούμε ιδιοτελώς. Κάτι έχουν , το οποίο εμείς προσδοκούμε να πάρουμε , αφού τους ευεργετούμε. Ο Κύριος, γνωρίζοντας την αδυναμία της ανταπόδοσης , θέλησε να μας προστατέψει. Γι’ αυτό μας προτρέπει: «Όταν ετοιμάζετε τραπέζι για γεύμα, να καλείτε ανθρώπους φτωχούς και αγνώστους που δεν μπορούν να σας το ανταποδώσουν. Τότε θα έχετε την ανταπόδοση από τον Θεό» (βλ. Λουκ. Ιδ΄12-14 ) .
Συντονιστές: Νίκος, Anastasios68, johnge Δημοσίευση Απάντησης Αναζητήστε αυτό το θέμα… ΑναζήτησηΕιδική αναζήτηση 3 Δημοσιεύσεις • Σελίδα 1 από 1 Άβαταρ μέλουςAchilleas Δημοσιεύσεις: 1755 Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 7:09 pm ΕΓΩΙΣΜΟΣ Δημοσίευσηαπό Achilleas » Σάβ Αύγ 25, 2012 12:22 pm Μακάριοι οι πραείς, ότι αυτοί κληρονομήσουσι την γην. Κορυφή Zenon Δημοσιεύσεις: 113 Εγγραφή: Τετ Αύγ 01, 2012 3:07 pm Re: ΕΓΩΙΣΜΟΣ Δημοσίευσηαπό Zenon » Σάβ Αύγ 25, 2012 12:22 pm "Όσο ξεχνάμε τον εαυτό μας, τόσο μας θυμάται ο Θεός." Αναρτήθηκε από keliotis την Τετάρτη, 04 Ιανουαρίου, 2012  Πηγή: http://agioritikesmnimes.blogspot.com/ Κορυφή Άβαταρ μέλουςgkou Δημοσιεύσεις: 731 Εγγραφή: Παρ Ιούλ 27, 2012 3:05 pm Τοποθεσία: Γεωργία, Κόρινθος Αγάπη και εγωισμός: Δύο αιώνιοι αντίπαλοι Δημοσίευσηαπό gkou » Σάβ Οκτ 13, 2012 3:16 pm 10 Νοεμβρίου 2007 Από το βιβλίο: “Πληγωμένες Σχέσεις Ένθεες Συνθέσεις” ΑΡΧΙΜ. ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΚΩΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΑΘΗΝΑ 2011 ΕΚΔΟΣΗ Β΄ΕΠΑΥΞΗΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: «ΑΓΑΘΟΣ ΛΟΓΟΣ» Από το βιβλίο «Πνευματική αφύπνιση» ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β΄ ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ



Page Size
Ισαάκ Σύρος Περί του πόθου του κόσμου Λογ. Δ'
Αληθινός είναι ο λόγος του Κυρίου που είπε, ότι δεν μπορεί κανείς να κατέχη συγχρόνως πόθο προς τον κόσμο και αγάπη προς τον Θεό, να έχη συγχρόνως κοινωνία με τον κόσμο και με τον Θεό, και να επιδεικνύη συγχρόνως μέριμνα για τον κόσμο και για τον Θεό. Όταν εγκαταλείψωμε αυτά τα αισθήματα για τον Θεό χάριν της κενοδοξίας ή των αναγκών του σώματος, πολλοί από μας κλίνουν προς άλλα ενδιαφέροντα.
Ισαάκ Σύρος Περί του πόθου του κόσμου Λογ. Δ'
H Ορθοδοξία είναι η Αληθινή Πίστη
Η Ορθοδοξία μας διδάσκει πως η ελευθερία του ανθρώπου και η αξιοπρέπειά του δεν είναι (όπως διατείνεται ο Λούθηρος) μια «στήλη άλατος» που αδυνατεί να εκπληρώσει οτιδήποτε, αλλά μάλλον είναι συνεργάτες του Θεού, στην εκπλήρωσή της σωτηρίας μας. Αυτό καθιστά κατανοητό στον Χριστιανό το νόημα όλων των Εντολών του Ευαγγελίου, και φανερώνει την αλήθεια της Ορθοδοξίας, και όχι απλώς μιας πίστεως στο ζήτημα της σωτηρίας.

Με τον τρόπο αυτό όχι απλά ο Χριστιανισμός, ούτε απλά μία θρησκεία, ούτε απλά η πίστη στον Θεό αλλά η Ορθοδοξία, είναι που ξεκινά για τον άνθρωπο.
H Ορθοδοξία είναι η Αληθινή Πίστη
Οι μεταθανάτιες εμπειρίες είναι γεγονός-Ορδοδοξία
Όπως ήδη είπαμε, ότι οι εξωσωματικές εμπειρίες δεν είναι μόνο σύγχρονες καταστάσεις, αναφέρουν και τα πατερικά συγγράμματα τέτοιες εμπειρίες. Η διαφορά είναι ότι οι σύγχρονοι, και μάλιστα οι Δυτικοί, μας αναφέρουν εμπειρίες που έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τους τη διαπίστωση ότι όλα μετά το θάνατο είναι ήρεμα, υπάρχει το φωτεινό ον που όλους τους επισκιάζει και δεν χρειάζεται να φοβόμαστε το θάνατο. Δεν υπάρχει Κρίση. Δεν υπάρχει Κόλαση και επομένως τίποτε δεν είναι αμαρτία. Ας ζήσουμε λοιπόν όπως θέλουμε, ας ρίχτουμε στις ηδονές!
Οι μεταθανάτιες εμπειρίες είναι γεγονός-Ορδοδοξία
Page Size

 
Copyright

www.Stassinos.com * www.Stasinos.tv * www.Stasinos.com *